BBS می تواند در اثر جهش در بیش از 20 ژن مختلف ایجاد شود که این ژن ها نقش مهمی در ساختارهای سلولی به نام مژک(cilia) دارند. این مژک ها در حرکات سلولی و بسیاری از مسیرهای سیگنالینگ شیمیایی مختلف بدن نقش دارند. همچنین برای درک احساساتی مانند بینایی، شنوایی و بویایی ضروری می باشند. ژن های دخیل در این بیماری در جدول زیر ذکر شده اند:
BBS15 (WDPCP)
|
BBS8 (TTC8)
|
BBS1
|
| BBS16 (SDCCAG8) |
BBS9 |
BBS2 |
| BBS17 (LZTFL1) |
BBS10 |
BBS3 (ARL6) |
| BBS18 (BBIP1) |
BBS11 (TRIM32) |
BBS4 |
| BBS19 (IFT27) |
BBS12 |
BBS5 |
| BBS20 (IFT72) |
BBS13 (MKS1) |
BBS6 (MKKS) |
| BBS21 (C8ORF37) |
BBS14 (CEP290) |
BBS7 |
نحوه توارث بیماری:
این سندرم معمولاً با توارث اتوزومال مغلوب به ارث می رسد و در افراد با ازدواج فامیلی بیشتر دیده می شود. اختلالات ژنتیکی مغلوب زمانی آشکار می شوند که یک فرد دو آلل جهش یافته که یکی از مادر و دیگری از پدر گرفته شده است، را برای یک ژن به ارث ببرد. اگر فردی یک آلل طبیعی و یک آلل جهش یافته دریافت کند، ناقل بیماری خواهد بود و معمولاً علامتی از بیماری نشان نمی دهد. احتمال این که دو والدین ناقل بیماری، به طور همزمان ژن جهش یافته خود را منتقل کنند و در نتیجه فرزندی مبتلا داشته باشند، در هر بارداری 25 درصد است. این توارث بدون در نظر گرفتن جنسیت، مردان و زنان را با شدت و توارث یکسان تحت تأثیر قرار می دهد.
علائم بالینی اصلی:
ویژگی های اصلی این اختلال شامل: چاقی، پلی داکتیلی، ناهنجاری های کلیوی، دژنراسیون شبکیه چشم و هیپوژنیتالیسم و اختلالات فکری است. در زیر به تفصیل هر کدام توضیح داده شده اند:
چاقی:
اصطلاح چاقی تنه ای یا مرکزی، به وضعیتی گفته می شود که در آن چربی بدن به طور نامتناسب بر روی نواحی شکم و سینه به جای بازوها و پاها توزیع می شود. در بدو تولد معمولاً وزن بدن طبیعی است اما در سال اول زندگی در 90 درصد افراد مبتلا، افزایش وزن دیده می شود .
اختلالات چشمی:
بیماران مبتلا به BBS اختلال در چشم، به ویژه در ناحیه ی شبکیه را تجربه خواهند کرد. از بین رفتن تدریجی سلول های میله ای و مخروطی روی شبکیه به عنوان "دیستروفی" توصیف می شود. علائم مرتبط با دیستروفی معمولا بعد از 7-8 سالگی و با کاهش دید کودکان در محیط های کم نور مانند شب، بروز می کند. این "شب کوری" ممکن است به درجات مختلفی پیشرفت کند. در اکثر افراد مبتلا، بینایی در دهه اول و دوم زندگی به تدریج ضعیف تر می شود. افراد مبتلا اغلب ابتدا بینایی محیطی خود را از دست می دهند و فقط آنچه را که مستقیماً در مقابل نقطه تمرکز آنها قرار دارد می بینند. بسیاری از افراد مبتلا نیز در نهایت بینایی مرکزی خود را از دست می دهند. در کل، بیماران مبتلا دارای جهش در ژن BBS1 به نظر می رسد درگیری چشمی خفیف تری نسبت به بیماران دارای جهش در ژنهای BBS2، BBS3 و BBS4، دارند.
رتینیت پیگمانتوزا:
اولین علامت شروع آن معمولاً شب کوری است که معمولاً در سنین 9 الی 18 سالگی دچار رتینیت پیگمانتوزا (RP) می شوند و به دنبال آن توانایی تشخیص رنگ ها از یکدیگر، از بین می رود.
ناهنجاری دست و پا:
افراد مبتلا به BBS نیز ممکن است دچار ناهنجاری های خفیف در دست و پا شوند. آنها ممکن است با یک انگشت اضافی در کنار انگشت شست، متولد شوند که به آن پلی داکتیلی گفته می شود. این یافته تقریباً در 70 درصد بیماران رخ می دهد. اختلالات دیگری همچون سینداکتیلی (به ویژه بین انگشتان دوم و