تاثیر دو داروی روماتیسم مفصلی در کاهش ریسک پارکینسون

تحقیقات جدید نشان می دهد که دو داروی روماتیسم مفصلی پتانسیل کاهش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را دارند.

 برخی از مطالعات قبلی نشان داده اند که افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی کمتر در معرض خطر ابتلاء به پارکینسون قرار دارند، و پیشنهاد شد که دسته‌ای از داروهای آرتریت روماتوئید به نام "داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری" (DMARDs) ممکن است در کاهش این خطر نقش داشته باشند. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر، محققان داده‌های هزاران بیمار در فنلاند را تجزیه و تحلیل کردند. بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از اکثر داروهای DMARD از جمله متوترکسات و سولفاسالازین، حداقل سه سال قبل از تشخیص بیماری پارکینسون با خطر ابتلاء به این بیماری در مبتلایان به روماتیسم مفصلی مرتبط نبود. با این حال، محققان دریافتند که بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی که کلروکین یا هیدروکسی کلروکین مصرف می‌کنند، 26 درصد کمتر در معرض خطر ابتلاء به بیماری پارکینسون هستند. به گفته محققان، هر دوی این داروها بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارند و در مطالعات حیوانی نشان داده شده است که پتانسیل ضد پارکینسون دارند. اما نتایج مطالعات حیوانی اغلب با نتایج روی انسان متفاوت است. از اینرو محققان بر انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه تاکید دارند.

ریحانه مقتدری_واحد تحقیق و توسعه آزمایشگاه پاتوبیولوژی نوبل

تاریخ انتشار : 1400/11/10
تعداد بازدید: 34