ارتباط ژن‌ها و طول عمر ‏

متوسط امید به زندگی در بسیاری از کشورهای توسعه یافته در حدود ۸۰ سال است. برخی از افراد بسیار بیشتر از این عدد عمر ‏کرده‌اند و پیرترین فرد تاکنون ۱۲۲ سال سن داشته است. در حالی که مرگ موضوعی اجتناب ناپذیر است اما طول عمر در افراد ‏مختلف متفاوت است‎.‎

 گونه‌های مختلف حیوانات طول عمرهای گوناگونی دارند، به طور مثال کوسه‌های گرینلند می‌توانند تا ۴۰۰ سال عمر کنند در ‏حالی که برخی از گونه‌های مگس تنها برای مدت پنج دقیقه عمر می‌کنند و علت این گوناگونی ژنتیک است‎.‎
حداکثر طول عمر انسان تقریبا دو برابر نزدیکترین خویشاوندان آن در میان نخستین‌سانان یعنی شامپانزه‌ها و گوریل‌هاست‎.‎
درحالی که ژنتیک در طول عمر انسان نقش دارد اما عامل اصلی تعیین کننده‌ی آن نیست‎.‎
پرفسور دیم جنت تورنتون‎(Dame Janet Thornton) ‎متخصص زیست سلولی و مدیر سابق موسسه بیوانفورماتیک ‏اروپا: ژنتیک کمتر از ۳۰ درصد در طول عمر نقش دارد اما این حقیقت وجود دارد که طول عمر در خانواده‌ها به ارث می‌رسد ‏برخی خانوده‌ها افراد پیر بسیاری دارند‎.‎
تشخیص اینکه آیا وجود تعداد زیادی از افراد مسن در یک خانواده ناشی از ژنتیک است یا عوامل محیطی کار دشواری است زیرا ‏به طور معمول اعضای یک خانواده رژیم غذایی و سبک زندگی مشابهی دارند. مطالعه‌ی دی‌ان‌ای این افراد می‌تواند به ما در ‏کسب اطلاعات بیشتر کمک کند‎.‎‏ محققان بسیاری در تلاشند تا با توالی‌یابی و بررسی دی‌ان‌ای افراد صدساله و بالای صدسال به ‏پاسخ برسند‎.‎‏ با مشاهده‌ی افزایش متوسط طول عمر در طی صدها سال با افزایش دسترسی به آب تمیز، غذا و خدمات درمانی ‏می‌توان به تاثیر سبک زندگی بر طول عمر پی‌ برد‎.‎‏ مطالعات غیرمستقیم نشان داده که کاهش مصرف کالری با طول عمر انسان ‏ارتباط دارد. یکی دیگر از عوامل موثر ورزش است. ورزش سبک حتی به مدت ۱۵ دقیقه در روز می‌تواند طول عمر را تا حدود ‏‏۳ سال افزایش دهد‎.‎
طول عمر انسان تحت تاثیر ژنتیک است اما ژنتیک عامل اصلی نیست
ژنتیک ممکن است باعث عمر طولانی شود اما برای تحقق بخشیدن به آن باید کارهایی انجام دهید‎.‎‏ ورزش و تغذیه سالم ممکن ‏است راز یک عمر طولانی باشد‎.‎
واحد تحقیق و توسعه آزمایشگاه پاتوبیولوژی نوبل

 

تاریخ انتشار : 1400/03/19
تعداد بازدید: 111