این عارضه بعد از هفته بیست بارداری معمولا بروز می کند که با فشار خون بالا در اواخر بارداری یا همراه با پروتئینوری (دفع پروتئین در ادرار) مشخص می شود، 3 تا 5 درصد از بارداری ها را در آمریکا و تا 8 درصد از بارداری ها را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد.
در صورت عدم درمان، پره اکلامپسی ممکن است منجر به تشنج و عوارض مغزی شود که به عنوان اکلامپسی شناخته می شود و این حالت بایستی ختم حاملگی با سقط یا سزارین صورت گیرد. از علائم بروز بیماری می توان به سر درد شدید و استفراغ شدید و مشکلات بینایی و ورم ناگهانی در صورت و دست اشاره کرد.
پره اکلامپسی می تواند منجر به زایمان اورژانسی و همراه با تشنج، سکته، آسیب دائمی اندام ها و مرگ شود.
در حال حاضر پره اکلامپسی تنها در نیمه دوم بارداری قابل تشخیص است و تنها درمان، زایمان نوزاد است که نوزادان را در معرض خطر تولد زودرس قرار می دهد. دو نوع آزمایش روی نمونه ادرار، می تواند به این تشخیص کمک کند:
1- تست دیپ استیک
که در آن یک نوار شیمیایی به نمونه ادرار وارد می کنند. سپس تغیر رنگ ظاهر شده بر روی نوار نشانگر حضور پروتئین در ادرار است. میزان پروتئین موجود در ادرار از۱+ تا 4+ متغیر است. 1+ نشانه میزان کم پروتئین و 4+ میزان پروتئین بالا یا همان پره اکلامپسی را نشان داده در حالی که میزان کم نشان دهنده عفونت مجاری ادرار (UTI) است.
2 - تست پروتئین ادرار 24 ساعته
که میزان پروتئین دفعی در ادرار را نشان داده و به تشخیص شرایط خاص کمک می کند. نمونه های ادرار در ظرف های جداگانه طی 24 ساعت جمع آوری شده و برای آنالیز تحویل آزمایشگاه می شود. اولین نمونه که در اول صبح جمع آوری شده در نظر گرفته نمی شود. اگر میزان پروتئین از 300 میلی گرم در روز( پروتئین اضافی در ادرار ) در طول 24 ساعت بیشتر باشد پره اکلامپسی خواهد بود .
از دیگر مارکر های موجود در ادرار این بیماران ، کلسیم ادرار می باشد. کلسیم ادرار 24 ساعته در بیماران پره اکلامپسی کمتر از افراد سالم می باشد. همچنین شدت هیپوکلسیوری (کاهش میزان کلسیم ادرار) در بیماران پره اکلامپسی با آنزیم های کبدی مختل، کراتینین بیشتر از 1.2 میلی گرم ، ترومبوسیتوپنی( اختلال در پلاکت های خون ) و پروتئینوری بیش از 2 گرم ارتباط دارد. نتایج حاکی از این است که پره اکلامپسی با هیپوکلسیوری (کاهش میزان کلسیم ادرار)