دکتر رضا رضوانی - متخصص تغذیه بالینی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با بیان اینکه تحلیل عضلانی پدیدهای تدریجی و وابسته به سن است، افزود: کاهش حجم و عملکرد عضلات که در علم پزشکی از آن با عنوان «سارکوپنی» یاد میشود، از دهه سوم زندگی آغاز شده و با افزایش سن، بهویژه پس از دهه پنجم و ششم، شدت میگیرد. این روند اگرچه اجتنابناپذیر است، اما با اصلاح سبک زندگی، تغذیه صحیح و تحرک بدنی منظم میتوان سرعت و شدت آن را بهطور قابل توجهی کاهش داد. علاوه بر نوع وابسته به سن، سارکوپنی ثانویه در اثر بیماریهای مزمن، بیتحرکی طولانیمدت، بستری شدن یا آسیبهای اسکلتی ـ عضلانی ایجاد میشود. همچنین نوع دیگری با عنوان «سارکوپنیای چاقی» وجود دارد که در آن فرد با وجود اضافهوزن، دچار کاهش توده عضلانی است و این وضعیت از پرخطرترین اشکال تحلیل عضلانی به شمار میرود.
پروتئین بخش اصلی ساختار عضله را تشکیل میدهد و در شرایط دریافت ناکافی انرژی، بیماری یا کمتحرکی، بدن ممکن است از پروتئین و حتی بافت عضلانی بهعنوان منبع انرژی استفاده کند. از اینرو، دریافت کافی و متعادل پروتئین برای پیشگیری از تحلیل عضلات ضروری است. تأمین پروتئین صرفا محدود به گوشت قرمز نیست و میتوان از منابع جایگزین باکیفیت مانند گوشت مرغ و ماهی، تخممرغ، لبنیات و همچنین منابع گیاهی بهره برد. هرچند کیفیت پروتئینهای حیوانی بالاتر است، اما ترکیب مناسب منابع حیوانی و گیاهی میتواند نیاز بدن را تا حد زیادی تأمین کند. بهطور متوسط، ۴۵ تا ۵۰ درصد انرژی روزانه باید از کربوهیدراتها، حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از پروتئینها و مابقی از چربیها تأمین شود. حداقل نیاز پروتئینی روزانه برای یک فرد بزرگسال کمتر از 50 گرم نباید باشد و این میزان بسته به سن، وزن، سطح فعالیت بدنی و شرایط بیماری افزایش مییابد. برخلاف تصور عمومی، سالمندان و نوجوانان به دلیل شرایط سنی خاص، نیاز پروتئینی بالاتری دارند.
اگر از عضلات استفاده نشود، بدن دلیلی برای حفظ آنها ندارد. حداقل 150 دقیقه فعالیت بدنی در هفته، شامل پیادهروی و تحرک روزانه، نقش مؤثری در حفظ توده و عملکرد عضلات دارد. هرگونه رژیم درمانی یا مداخله کاهش وزن باید تحت نظر متخصص انجام شود؛ چراکه رژیمهای نامتعادل و کاهش شدید انرژی بدون تأمین پروتئین کافی، میتواند منجر به تحلیل شدید عضلات و بروز عوارض جدی شود.
تاریخ انتشار :
1404/11/19
کد :
47058
تعداد بازدید:
20