دکتر یزدان جعفری، عضو هیئت علمی دانشگاه، با بیان اینکه آلودگی هوا به معنای آلوده شدن اتمسفر و فضای تنفسی با ذرات معلق، گازهای شیمیایی و عوامل بیولوژیک است، افزود: این آلایندهها میتوانند موجب افزایش بیماریها، مرگومیر، آسیب به ارگانهای بدن و حتی کاهش دید و تخریب محیط زیست شوند.
ذرات معلق، اکسیدهای نیتروژن و گوگرد و گاز ازن از مهمترین آلایندهها هستند که هرکدام استانداردهای مشخصی برای میزان مجاز دارند و توسط سازمانهای ذیربط پایش و اطلاعرسانی میشوند. آلودگی هوا در کوتاهمدت میتواند باعث تشدید آسم، بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)، افزایش عفونتهای تنفسی و بروز حوادث قلبیعروقی مانند سکته و آریتمی شود و در بلندمدت نیز خطر ابتلا به سرطان ریه، کاهش عملکرد ریه، اختلال رشد ریه در کودکان و حتی بروز بیماریهای عصبی مانند پارکینسون و زوال عقل را افزایش دهد. افزایش آلودگی هوا با بالا رفتن آمار مراجعات اورژانسی، بستری و حتی مرگومیر در این بیماران همراه است و لازم است این افراد بهطور جدی شاخصهای کیفیت هوا را دنبال کنند. در روزهای با شاخص خطرناک، بیماران بهویژه مبتلایان به آسم باید از خروج غیرضروری از منزل خودداری کنند و در صورت لزوم، حتماً از ماسکهای استاندارد مانند N95 استفاده کنند. استفاده از ماسک مانع ورود اکسیژن یا موجب تجمع دیاکسیدکربن نمیشود و این ادعاها پایه علمی ندارند. ماسکهای استاندارد در کاهش اثرات آلودگی هوا نقش مؤثری دارند.
وسایل گرمایشی و پختوپز غیراستاندارد، دودکشهای نامناسب، مواد شوینده شیمیایی، خوشبوکنندهها و حشرهکشها از منابع مهم آلودگی هوای داخل منزل هستند که میتوانند به ریه آسیب برسانند. شواهد علمی قطعی درباره تأثیر مواد غذایی خاص مانند شیر یا بخور برای خنثیسازی آلودگی وجود ندارد، اما مصرف بیشتر میوه و سبزیجات، پرهیز از غذاهای ناسالم، فستفودها و ترک سیگار و قلیان، نقش مهمی در کاهش آسیبپذیری بدن در برابر آلودگی هوا دارد. ریزگردها، حملونقل جادهای و فعالیتهای صنعتی از مهمترین منابع آلودگی هوای این منطقه هستند و در کنار اقدامات کلان مدیریتی، رعایت توصیههای فردی میتواند نقش مهمی در حفظ سلامت شهروندان داشته باشد.
تاریخ انتشار :
1404/11/01
کد :
47001
تعداد بازدید:
34